Goeiemorgen!

Het is hier half acht s’ochtends en ik heb mijn eerste nacht in Costa Rica overleefd. Ik mag niet klagen over mijn kamer aangezien ik een eigen tv heb en zelfs een Xbox. Helaas werd ik vanmorgen wel wakker door een kakkerlak die over mij heen kroop, Dit was mijn eerste ervaring hier met een kakkerlak en ik kan niet meer slapen. Alles jeukt en elke keer denk ik dat er een kakkerlak op mij zit!

Gisternacht om half 3 moest ik vertrekken naar Schiphol. Mijn zus heeft me gebracht samen met haar vriend Erwin. Ik heb die nacht maar twee uur kunnen slapen dus ik was redelijk kapot. Eenmaal aangekomen op Schiphol heb ik afscheid van ze genomen en ben ik richting de rest van de projectleden gegaan. Het afscheid nemen ging mij makkelijk af, we blijven tenslotte maar zes maanden weg. We moesten drie uur van tevoren aanwezig zijn dus we hebben een hele lange tijd moeten wachten. Gelukkig kwam ik al snel een burger king tegen en kon ik een lekker gezond ontbijtje scoren. Nadat we waren ingechecked en door de douane waren gekomen was het dan eindelijk zover.  Anderhalf jaar had ik op dit moment gewacht. Ik mag eindelijk naar Costa Rica!!! Eerst vlogen we naar Madrid. Hier moesten wij overstappen en hadden we weinig tijd voor, althans dat dachten wij. Met veel stress liepen sommige van projectteam op het vliegveld rond om de weg te vinden en we hadden geeneens tijd om te plassen. Toen we eindelijk bij onze Gate waren bleek dat we nog bijna een uur moesten wachten. Al die stress om niks en ik moest zelfs zo nodig naar de wc dat ik bijna een vlek in mijn broek kreeg zoals iemand tijdens mijn afscheidsfeest in Groningen.

De reis naar San Jose was een lange vlucht. We moesten elf uur achtereenvolgens in het vliegtuig zitten! We hadden stiekem gehoopt dat we een tv zouden krijgen tijdens de vlucht met een grote database van films, maar dit was helaas niet het geval! Ik moest het de gehele vlucht doen met opera- en klassieke muziek! Grrrrr… Lars die had het nog veel slechter voor elkaar. De man voor hem ging meteen in de ligstand waardoor hij geen film kon kijken op de laptop. Met veel frustaties zat Lars in het vliegtuig en hij durfde er niks tegen de man te zeggen. Lange rit voor hem dus haha. Ze hadden nog wel een scherm waar iedereen een film op kon kijken, Helaas lag ik te slapen tijdens de enige leuke film die erop kwam. Ik heb ongeveer maar twee uur kunnen slapen aangezien ik geen goede slaaphouding kon vinden. Af en toe kwamen de stewardessen, die ook flink tegen vielen, er aan met vliegtuigvoedsel. Droog brood, ranzige lasagne maar gelukkig wel met Cerveza en een lekker toetje. Aan het eind van de rit hebben we nog een potje uno gespeeld waardoor de tijd snel vloog. Ongeveer een uur voor aankomst kwamen we erachter dat we zelf onze drinken konden ophalen, jammer dus anders had ik nog een aantal cervezas kunnen drinken waardoor ik beter had kunnen slapen.

Toen we aankwamen in Costa Rica kreeg ik eindelijk wat kriebels. Bienvenidos en Costa Rica, we zijn er eindelijk! Bij de douane pikten ze Mark eruit en de man van de douane stelde in het Spaans een aantal vragen tegen mij, Dit ging ik mij iets te snel waardoor ik vertelde dat ik maar een klein beetje Spaans sprak. Hij had volgens mij verwacht dat ik een Costa Ricaan was haha. Hij spde We werden opgevangen door Genevieve, Guisela, Giovanni en Orlando. Dit zijn alle vier mensen die een grote rol spelen binnen de organisatie van ISOP in Latijns Amerika. Het werd proppen want we moesten met z’n allen in een busje met onze bagage. Na veel puzzelwerk was het gelukt en we konden beginnen aan een drie kwartier durende busrit. De gehele reis heb ik mijn ogen uitgekeken en veel mooie dingen gezien, maar ook veel minder mooie dingen. Voor elk huis zaten tralies, veel verouderde gebouwen die op instorten stonden, slecht wegdek waardoor ik telkens een koffer tegen mij aan kreeg en je merkt toch dat er veel armoede is. Natuurlijk heb ik ook veel mooie dingen gezien zoals het nationale voetbalstadion, voetbalveldjes, mooie gebouwen en natuurlijk de indrukwekkende natuuromgeving. Ik werd als eerste gedropt bij mij gastgezin. in Nederland werd mij in eerste instantie verteld dat ik een zesjarig broertje zou krijgen en twee broers die uit huis woonden. Genevieve zou ook de eerste week bij mij verblijven zodat ze als tolk kon dienen. Vlak voor vertrek kreeg ik een mail dat Sander en ik zijn verwisseld van gastgezin aangezien ze wouden dat ik dichter op locatie zou zitten. Beetje raar verhaal aangezien we een soortgelijke functie hebben. Nu zou ik drie broers krijgen waarvan twee uit huis woonden en een dochter van achtien jaar. Haha dat laatste vond ik natuurlijk wel leuk! Eenmaal aangekomen bij mijn gezin wist ik moeilijk uit mijn woorden te komen. Het begin ging wat ongemakkelijk en ik met hulp van google translate wist ik mij toch verstaanbaar te maken. Angie is de naam van mijn nieuwe zusje en ze is heel behulpzaam, een leuke meid! Er waren twee van mijn broers thuis genaamd Esteban en Milton, dit zijn twee echte gangsters haha. Mijn nichtje, ben even de naam vergeten, was er ook en die was dertien jaar. Ook mijn oom waarvan ik zijn naam geeneens heb gekregen was er ook. Het enige dat ik weet is dat ik hem Tio Negro moet noemen aangezien hij een wat donkere kleur heeft. Ik ben bang dat ze mij ook binnen een week Negro gaan noemen haha.

Ik kreeg mijn eerste Galle Pinto voorgeschoteld en dit was heerlijk. Dit gerecht bestaat uit ei, rijst, bonen en nog een stuk vlees. Na het eten wouden ze mijn foto’s zien op het internet, maar heb niet alles laten zien haha. Ik vermoed dat ik geen goede indruk zou achterlaten bij mijn gangsterbroers als ze onze gekke stapfoto’s zien haha. Mijn broers zijn voetbalfanaten en waren erg onder de indruk van de voetbalfoto’s, Ze hebben mij zelfs al uitgedaagd om een potje te voetballen tegen hun. Dit hoop ik vandaag nog even te doen met ze. In de avonduren kwam ook nog mijn andere broers Patricio langs. Een goede vent en oogt ook wat minder gangster als mijn andere broers. Dit is ook een voetbalfanaat dus ik heb het wel getroffen! In de avonduren hebben we met z’n allen voetbal gekeken en heb ik gelukkig de samenvatting van Barcelona tegen Real Madrid kunnen bekijken. Helaas was de eindstand 2-3 en net zoals ik was mijn hele gastgezin teleurgesteld. In de avonduren heeft Guis, mijn moeder, mij wat emotionele verhalen verteld hoe het er hier aan toe gaat. De vader van haar kinderen dronk veel alcohol en sloeg haar in het verleden. Ze heeft nu geen contact meer met hem en alleen Angie van mijn familie heeft contact met hem. Treurig verhaal, maar dit was een normale zaak in Costa Rica. Je ziet hier veel gezinnen zonder vaders.

Ik word tussen half tien en tien uur opgehaald door Genevieve en dan gaan we shoppen. JOEPPIE!!! Nja, hier heb ik wat minder zin in maar we krijgen wel een rondleiding door onze wijk. We zullen langs de basisscholen Juan Emana Flores en de Pestalozzi gaan en natuurlijk langs Escuela de Futbol. Ook maken wij een rondje met alle belangrijke personen voor ons project. Ik ben benieuwd! Ik ga nu nog even op zoek naar die vervelende kakkerlijk zodat ik misschien nog wel een uurtje mijn oogjes dicht kan doen.

Adios y Pura Vida!

Kewalicious